La milito de 2026ª: Irano kontraŭ Israelio kaj Usono

Eble oni opinias, ke estas mal­justa atako de Uso­no kaj Israelo kontraŭ sen­kulpa lando, kiu atakas neniun, kaj sekve tiu milito, kiun amasmedioj rakontas al ni ĉiutage estas kontraŭ­leĝa, kiel la registaro de Hispanio asertas.

Ĉu vere? Oni scias, ke Irano financas kaj pretigas teroristojn kontraŭ-israelajn, kiel HA­MAS­on kaj HEZBOLAon, kaj ke di­ver­­saj registoj de Irano de multaj jaroj asertas, ke Israelo ne devas ek­zisti. Nun la islama registaro de tiu lando intencas havi la ato­man bombon, kaj ne estas sekreto kontraŭ kiu ili eks­plodigus ĝin. Prezidanto Trump aver­tis ilin ĉesi tiujn provojn, kaj pro tio, ke ili ne atentis, israelaj aviadiloj detruis ejojn kie oni reserĉis pri tiu projekto. Sed ŝajnas, ke la projekto mem estas subtera, kaj oni ne scias kie, do ambaŭ re­gis­taroj, israela kaj usona, deci­dis ataki por eviti pli vastan de­tru­on en la proksima estonto.

Kunordigita milita kampanjo lan­ĉita de Israelo kaj Usono kontraŭ la Islama Respubliko Irano fakte komenciĝis la 28an de februaro de 2026, markante la komencon de tio, kion multaj analizistoj nomas la plej grava regiona milito en jardekoj. Ĉi tiu konflikto ne estas izolita evento, sed kulmino de longedaŭra streĉiteco, kiu eskaladis post pluraj rektaj konfrontiĝoj inter Tel-Avivo kaj Teherano.

Dekomence la alianculoj lanĉis serion de precizaj aeratakoj kontraŭ strategiaj celoj en Irano, inkluzive de nukleaj instalaĵoj kaj balistikmisilaj centroj. Tio ja povas hororigi senklerajn civitanojn, sed oni notu, ke por ke ek­estas atombomba eksplodo, ur­anio238ª devas esti anstataŭita de uranio235ª je 90%, dum nuklea centralo uzas nur uranion235ª de 3% al 4%, do estas neeble, ke centralo nuklea eksplodos, eĉ se ĝi ricevas atombombon mem.

La usona administracio, sub prezidanto Donald Trump, difinis la operacion kiel preventan agadon por detrui la militan kapablecon de Irano kaj malhelpi nu­kleajn ambiciojn. Raportoj de la unua semajno indikas seve­ran damaĝon al irana infras­trukturo kaj armeaj gvidantoj, inkluzive de la morto de altaj funk­ciuloj de la Islama Revo­lucia Gvardio. Fakte, Irano ne plu havas aviaran aŭ surmaran forton.

Responde, Irano lanĉis amasajn misilajn kaj robotaviajn ata­kojn kontraŭ Israelo kaj usonaj bazoj en la regiono. La konflikto rapide disvastiĝis preter la limoj de la du ĉefaj malamikoj, influ­an­te najbarajn landojn kiel Ira­kon, Jordanion kaj plurajn gol­fajn ŝtatojn, kie troviĝas usonaj tru­poj. La strategio de Irano, laŭ militfakuloj, baziĝas sur elte­ne­mo, celante detrui usonajn in­ter­esojn kaj interrompi tut­mon­dajn energivojojn por devigi Va­ŝing­tonon retiriĝi.

La partopreno de Usono estas rekta, kun du aviadilŝipaj batalgru­poj funkciantaj en la regiono. Ĉi tio markas foriron de antaŭaj stra­tegioj, kiuj preferis prokuri­tajn militojn (per Hezbolo aŭ Hamas). Dum la administracio Trump argumentas ke la milito es­tas necesa por sekureco, interna­ciaj kritikistoj kaj iuj leĝaj faku­loj priskribas la atakojn kiel mal­­observon de la suvereneco de Irano laŭ internacia juro. NA­TO-aliancanoj kunteniĝas he­­ziteme, dum Irano avertis eŭ­ro­pajn landojn ke ili estos kon­si­derataj legitimaj celoj se ili sub­te­nos Usonon kaj Israelon.

Komence de aprilo 2026ª, la situacio restas tre neantaŭvidebla. Dum Israelo celas longtempan malkapabligon de la irana reĝimo, la risko de ĉiama milito en la regiono pliiĝas. Kelkaj mi­loj da homoj jam mortis de kiam la milito komencis, kaj civiluloj en Irano kaj Israelo suferas la sekvojn de la bombadoj. La celo de reĝimŝanĝo en Teherano, kiun serĉas Usono kaj Israelo, ŝajnas plaĉi signifan parton de la loĝantaro, kiu pretas suferi mili­ton se tio finas fifaman reĝimon, kiu jam murdis pli ol cent mil ho­moj celante altrudi sian islaman le­ĝon, kiel oni povas vidi ĉe interretaj paroladoj de bravaj ira­noj, ĉefe virinoj: Ni ne estas isla­manoj, sed irananoj!, estas dis­vas­tigata slogano ĉe surstrataj ma­nifestacioj.